Tekstil Sektöründe Ürün Karbon Ayak İzi Hesaplama Rehberi

Tekstil Sektörü ve Karbon Emisyonları

Tekstil ve hazır giyim sektörü, küresel karbon emisyonlarının yaklaşık %4-8'inden sorumludur. Bu oran, uluslararası havacılık ve denizcilik sektörlerinin toplam emisyonlarını aşmaktadır. Sektörün karbon yoğunluğu; enerji yoğun üretim süreçleri, küresel tedarik zincirleri ve hızlı moda trendleriyle şekillenmektedir.

Avrupa Birliği'nin Sürdürülebilir ve Döngüsel Tekstil Stratejisi, tekstil ürünlerinin çevresel etkilerinin şeffaf bir şekilde raporlanmasını hedeflemektedir. Bu bağlamda ISO 14067:2018, tekstil ürünlerinin karbon ayak izi hesaplaması için temel metodolojik referans olarak öne çıkmaktadır.

ISO 14067 standardının genel prensipleri hakkında detaylı bilgi için kapsamlı rehberimize başvurabilirsiniz.

---

Tekstil Yaşam Döngüsü ve Emisyon Kaynakları

Tekstil ürünlerinin yaşam döngüsü, lif üretiminden nihai bertarafa kadar birçok aşamadan oluşur. Her aşama farklı emisyon profiline sahiptir.

Lif Üretimi

Lif üretimi, tekstil karbon ayak izinin en önemli bileşenlerinden biridir. Lif türüne göre emisyon profilleri büyük farklılık gösterir:

Lif Türü	Karbon Ayak İzi (kg CO₂e/kg lif)	Başlıca Emisyon Kaynağı
Polyester	5 - 8	Petrokimyasal üretim, enerji
Naylon (PA6)	7 - 10	Petrokimyasal üretim, N₂O
Akrilik	5 - 7	Petrokimyasal üretim
Pamuk (konvansiyonel)	3 - 7	Sulama, gübre, makine
Pamuk (organik)	2 - 5	Düşük verim etkisi değişken
Viskon	3 - 6	Kimyasal işleme, enerji
Yün	15 - 25	Enterik fermantasyon, arazi
Keten	1 - 3	Düşük girdi gereksinimi

İplik ve Kumaş Üretimi

Lif üretiminin ardından iplik eğirme, dokuma veya örme süreçleri gelir:

• İplik eğirme: Ring eğirme, open-end eğirme ve air-jet eğirme yöntemleri farklı enerji tüketim profillerine sahiptir.
• Dokuma: Çözgülü ve atkılı dokuma süreçleri.
• Örme: Düz örgü ve yuvarlak örgü makineleri genellikle dokumaya göre daha düşük enerji tüketir.

Terbiye (Boyama ve Apreleme)

Terbiye süreçleri, tekstil üretiminde en yüksek enerji ve su tüketiminin gerçekleştiği aşamadır. Başlıca emisyon kaynakları:

• Boyama: Yüksek sıcaklık ve basınçta boya çözeltileri ile işlem. Jet boyama, jigger boyama ve pad boyama yöntemlerinin enerji profilleri farklılık gösterir.
• Ağartma ve ön terbiye: Kimyasal ve termal işlemler.
• Apreleme: Su iticilik, güç tutuşurluk, buruşmazlık gibi fonksiyonel bitim işlemleri.
• Kurutma: Tekstil terbiyesinde en enerji yoğun aşamalardan biri; ramözler ve kurutma makineleri büyük miktarda termal enerji tüketir.

Konfeksiyon

Hazır giyim üretimi, diğer aşamalara kıyasla genellikle daha düşük karbon yoğunluğuna sahiptir. Ancak küresel tedarik zincirlerinde konfeksiyon aşaması genellikle farklı ülkelerde gerçekleşir, bu da nakliye emisyonlarını artırır.

Kullanım Aşaması

Tekstil ürünlerinin kullanım aşaması, toplam karbon ayak izinin %20-40'ını oluşturabilir. Başlıca emisyon kaynakları:

• Yıkama: Suyun ısıtılması ve makinenin elektrik tüketimi
• Kurutma: Çamaşır kurutma makinesi kullanımı (iklime göre farklılık gösterir)
• Ütüleme: Elektrik tüketimi
• Kuru temizleme: Kimyasal solventler ve enerji

Ömür Sonu

Tekstil ürünlerinin bertarafı, geri dönüşümü veya yeniden kullanımı da yaşam döngüsünün bir parçasıdır:

• Düzenli depolama: Sentetik lifler yüzyıllarca bozunmaz; doğal lifler metan salabilir
• Yakma (enerji geri kazanımı): CO₂ emisyonu oluşur ancak enerji geri kazanılır
• Geri dönüşüm: Mekanik veya kimyasal geri dönüşüm
• Yeniden kullanım: En düşük çevresel etkili seçenek

---

ISO 14067 Kapsamında Tekstil Ürünleri İçin Hesaplama Metodolojisi

Fonksiyonel Birim Tanımlama

Tekstil ürünlerinde fonksiyonel birim tanımlama, ürünün niteliğine ve çalışmanın amacına bağlı olarak farklılık gösterir:

Ara ürünler (B2B) için:

• 1 kg iplik (belirli numarada ve karışım oranında)
• 1 m² kumaş (belirli gramajda ve kompozisyonda)
• 1 kg boyalı kumaş

Nihai ürünler (B2C) için:

• 1 adet giysi (örn. erkek tişörtü, 180 g, %100 pamuk)
• 1 adet giysi, 50 yıkama döngüsü boyunca kullanımı dahil
• 1 yıllık giysi kullanımı (belirli fonksiyonel birim tanımı ile)

ISO 14067, fonksiyonel birimin ürünün sağladığı işlevi yansıtmasını gerektirir. Tekstil ürünlerinde bu, kullanım ömrünü ve bakım gereksinimlerini de dikkate almayı gerektirebilir.

Sistem Sınırları

Tekstil ürünleri için ISO 14067 uyumlu sistem sınırları:

Beşikten kapıya:

1. Lif üretimi (tarımsal veya petrokimyasal)
2. İplik eğirme
3. Kumaş üretimi (dokuma/örme)
4. Terbiye (boyama, apreleme)
5. Konfeksiyon (kesim, dikim, paketleme)
6. Ara aşama nakliyeler

Beşikten mezara (ek olarak): 7. Dağıtım ve perakende 8. Tüketici kullanımı (yıkama, kurutma, ütüleme) 9. Ömür sonu (bertaraf, geri dönüşüm)

Veri Toplama

Tekstil sektöründe veri toplama süreci, karmaşık ve çok aşamalı tedarik zincirleri nedeniyle zorlu olabilir. Aşağıdaki veri noktaları öncelikli olarak toplanmalıdır:

Birincil veri gereksinimleri:

• Elektrik ve termal enerji tüketimleri (aşama bazında)
• Kimyasal ve yardımcı madde tüketimleri
• Su tüketimi ve atık su miktarları
• Hammadde (lif) tüketim miktarları
• Üretim verimliliği ve fire oranları
• Nakliye mesafeleri ve modları

İkincil veri kaynakları:

• ecoinvent veritabanı (lif üretimi, enerji, kimyasallar)
• GaBi veritabanı (sektörel süreçler)
• ADEME Base Carbone (Fransız tekstil verileri)
• Higg MSI (Sustainable Apparel Coalition endeksi)

LCA veri kalitesi ve belirsizlik konusundaki rehberimiz, veri toplama stratejinizde size yol gösterecektir.

---

Tekstil Sektörüne Özgü Metodolojik Zorluklar

Biyojenik Karbon

Pamuk, keten, yün gibi doğal liflerde biyojenik karbon yönetimi önemli bir konudur. ISO 14067, biyojenik karbon akışlarının fosil emisyonlardan ayrı raporlanmasını gerektirir. Ancak tekstil ürünlerinin kısa kullanım ömrü nedeniyle biyojenik karbon tutumunun uzun vadeli bir fayda sağlamadığı genellikle kabul edilir.

Arazi Kullanım Değişikliği

Pamuk ve diğer doğal lif üretimiyle ilişkili arazi kullanım değişikliği emisyonları, özellikle tropik bölgelerde üretilen lifler için önemli olabilir. ISO 14067, doğrudan arazi kullanım değişikliği (dLUC) emisyonlarının dahil edilmesini gerektirir.

Çoklu Üretim Yerleri

Tekstil tedarik zincirleri genellikle birden fazla ülkeyi kapsar. Lif üretimi bir ülkede, iplik eğirme başka bir ülkede, boyama ve konfeksiyon ise farklı ülkelerde gerçekleşebilir. Bu durum, aşağıdaki zorlukları yaratır:

• Farklı ülkelerdeki elektrik şebeke emisyon faktörleri
• Nakliye mesafeleri ve modlarının karmaşıklığı
• Birincil veri erişim güçlükleri
• Veri kalitesinin tutarlılığı

Kullanım Aşaması Senaryoları

Tekstil ürünlerinde kullanım aşaması, toplam karbon ayak izinin önemli bir bölümünü oluşturabilir. Ancak bu aşama, tüketici davranışına bağlı olarak büyük değişkenlik gösterir. ISO 14067, kullanım aşaması senaryolarının açıkça tanımlanmasını ve belgelenmesini gerektirir.

Standart kullanım senaryosu parametreleri:

• Yıkama sıklığı ve sıcaklığı
• Yıkama makinesi türü ve enerji sınıfı
• Kurutma yöntemi (hattan kurutma vs. makine)
• Ütüleme sıklığı
• Toplam kullanım ömrü (yıkama döngüsü sayısı)
• Coğrafi bölge (enerji karışımı için)

---

Türkiye Tekstil Sektörü İçin Önemli Hususlar

Türkiye, dünya tekstil ve hazır giyim ihracatında önemli bir konuma sahiptir. AB pazarına yönelik ihracat yapan Türk tekstil firmalarının karbon ayak izi yönetimi giderek daha kritik hale gelmektedir.

AB Düzenlemeleri

• Sürdürülebilir Ürün Ekotasarım Düzenlemesi (ESPR): Tekstil ürünleri için dijital ürün pasaportu ve çevresel performans gereksinimleri
• Yeşil İddialar Direktifi: Karbon ayak izi beyanları dahil çevresel iddiaların doğrulanması gerekliliği
• Tekstil Stratejisi: Tekstil ürünlerinde çevresel şeffaflık ve döngüsellik hedefleri

Türkiye'ye Özgü Veriler

Türkiye'de tekstil sektörü için karbon ayak izi hesaplamasında dikkate alınması gereken faktörler:

• Türkiye elektrik şebeke emisyon faktörü: Yaklaşık 0,40-0,47 kg CO₂e/kWh (yıla göre değişir)
• Doğalgaz emisyon faktörü: 0,202 kg CO₂/kWh (alt ısıl değer bazında)
• Pamuk üretimi: Türkiye önemli bir pamuk üreticisidir; GAP bölgesi ve Ege bölgesi farklı sulama ve girdi profillerine sahiptir
• Tekstil organize sanayi bölgeleri: Ortak altyapı ve enerji kullanımı tahsis sorunları yaratabilir

Scope 1, 2 ve 3 emisyonlar hakkında bilgi edinmek, ürün karbon ayak izi ile kurumsal emisyon yönetimi arasındaki ilişkiyi anlamak için ilgili rehberimize başvurabilirsiniz.

---

Karbon Azaltma Stratejileri

Lif Seçimi ve Tedarik

• Geri dönüştürülmüş polyester (rPET): Virgin polyestere kıyasla %30-50 daha düşük karbon ayak izi
• Organik pamuk: Sentetik gübre emisyonlarının eliminasyonu
• Düşük karbonlu alternatif lifler: Tencel/lyocell, keten, kenevir
• Sertifikalı tedarik: Better Cotton, GOTS, GRS gibi sertifikasyonlar

Üretim Süreçlerinde

• Enerji verimliliği: Ramöz, boyama makinesi ve kurutma sistemlerinin optimizasyonu
• Yenilenebilir enerji: Çatı üstü güneş panelleri ve yeşil enerji tedarik anlaşmaları
• Su ve enerji geri kazanımı: Atık suyun ısı değiştiriciler ile enerji geri kazanımı
• Düşük banyo oranı boyama: Air-dyeing, supercritical CO₂ boyama gibi yenilikçi teknolojiler
• Dijital baskı: Konvansiyonel boyamaya kıyasla düşük su ve enerji tüketimi

Tasarım Aşamasında

• Dayanıklı tasarım: Daha uzun kullanım ömrü, birim kullanım başına daha düşük karbon ayak izi
• Onarılabilirlik: Kolay onarım ile ürün ömrünü uzatma
• Geri dönüştürülebilirlik: Mono-malzeme tasarım, sökülebilir bileşenler
• Boyut optimizasyonu: Kumaş kesim optimizasyonu ile fire azaltma

---

Tekstilde Karbon Etiketleme ve İletişim

Tekstil ürünlerinde karbon etiketleme, tüketicilerin bilinçli tercih yapmasını sağlayan önemli bir araçtır. Karbon etiketleme trendleri rehberimiz, bu konuda güncel gelişmeleri sunmaktadır.

Tekstil sektöründe karbon etiketleme uygulamaları:

• Ürün etiketi üzerinde sayısal değer: kg CO₂e/ürün
• QR kod ile detaylı bilgi: Dijital ürün pasaportu entegrasyonu
• Karşılaştırmalı gösterim: Sektör ortalaması ile karşılaştırma
• Azaltım taahhüdü: Hedeflenen karbon azaltım yüzdesi

---

Sonuç

Tekstil sektöründe ürün karbon ayak izi hesaplama, karmaşık ve küresel tedarik zincirleri nedeniyle zorlu ama giderek daha zorunlu hale gelen bir süreçtir. ISO 14067, bu hesaplamalar için sağlam bir metodolojik çerçeve sunarken, sektöre özgü zorluklar titiz bir veri toplama stratejisi ve uzman desteği gerektirmektedir.

Tekstil ürünlerinizin karbon ayak izini hesaplamak, azaltma stratejileri geliştirmek veya AB düzenlemelerine uyum sağlamak için CarbonEmit ekibimizle iletişime geçebilirsiniz. Tekstil sektöründe deneyimli uzmanlarımız, ISO 14067 uyumlu çalışmalarınızda size profesyonel destek sağlayacaktır.