
Gıda sektörü, küresel sera gazı emisyonlarının yaklaşık %26-30'undan sorumludur. Bu oran, tarımsal üretim, gıda işleme, ambalajlama, dağıtım, perakende, tüketim ve atık yönetimi aşamalarının tamamını kapsar. Gıda ürünlerinin karbon ayak izinin doğru bir şekilde hesaplanması, hem çevresel etkilerin azaltılması hem de tüketici bilgilendirmesi açısından kritik öneme sahiptir.
ISO 14067:2018, gıda ürünlerinin karbon ayak izi hesaplaması için uluslararası referans standardıdır. Ancak gıda sektörü, biyolojik süreçlerin karmaşıklığı, mevsimsel üretim farklılıkları ve arazi kullanım değişiklikleri gibi kendine özgü zorluklarıyla diğer sektörlerden ayrılır.
ISO 14067 standardının temel prensipleri hakkında genel bilgi edinmek için kapsamlı rehberimize göz atabilirsiniz.
Gıda ürünlerinin karbon ayak izine katkıda bulunan emisyon kaynakları, yaşam döngüsü aşamalarına göre aşağıdaki şekilde sınıflandırılabilir:
Tarımsal üretim, çoğu gıda ürününde karbon ayak izinin en büyük bileşenidir. Başlıca emisyon kaynakları şunlardır:
| Emisyon Kaynağı | Sera Gazı | Tipik Katkı Oranı |
|---|---|---|
| Enterik fermantasyon (geviş getiren hayvanlar) | CH₄ | %20-50 (hayvansal ürünler) |
| Gübre yönetimi | CH₄, N₂O | %5-15 |
| Sentetik gübre kullanımı | N₂O, CO₂ | %10-25 (bitkisel ürünler) |
| Arazi kullanım değişikliği | CO₂ | %0-30 (ürüne bağlı) |
| Tarımsal makine kullanımı | CO₂ | %3-10 |
| Sulama | CO₂ | %2-8 |
| Pestisit üretimi ve kullanımı | CO₂, N₂O | %1-5 |
Gıda işleme süreçleri, enerji tüketimi kaynaklı emisyonları içerir:
Gıda ambalajı, ürünün toplam karbon ayak izine önemli bir katkıda bulunabilir. Ambalaj malzemesinin türü (cam, plastik, metal, kağıt/karton), miktarı ve geri dönüşüm oranı, bu katkıyı belirler.
Gıda ürünlerinin taşınması, özellikle soğuk zincir gerektiren ürünlerde önemli bir emisyon kaynağıdır. Taşıma mesafesi, taşıma modu (karayolu, denizyolu, havayolu) ve soğutma gereksinimleri emisyon miktarını belirler.
Gıda ürünlerinin tüketici tarafından depolanması, pişirilmesi ve tüketilmesi sırasında oluşan emisyonlar ile gıda israfı ve ambalaj atığı yönetimi de yaşam döngüsünün bir parçasıdır.
Gıda ürünlerinde fonksiyonel birim tanımlama, ürünün niteliğine bağlı olarak farklı yaklaşımlar gerektirir:
Besin değeri bazlı fonksiyonel birimler, farklı gıda türlerinin karşılaştırılmasında daha anlamlı sonuçlar verebilir. Ancak bu yaklaşım, karmaşıklık ve tartışmalılık nedeniyle henüz yaygınlaşmamıştır.
Gıda ürünleri için ISO 14067 uyumlu sistem sınırları şu aşamaları kapsamalıdır:
Beşikten kapıya (B2B):
Beşikten mezara (B2C): Yukarıdaki aşamalara ek olarak: 5. Dağıtım ve perakende 6. Tüketici kullanımı (depolama, pişirme) 7. Atık yönetimi (ambalaj, gıda israfı)
Arazi kullanım değişikliği, gıda karbon ayak izi hesaplamasının en tartışmalı ve en karmaşık bileşenlerinden biridir. Ormanların veya doğal alanların tarım arazisine dönüştürülmesi, büyük miktarda karbon salımına neden olur.
ISO 14067, arazi kullanım değişikliği emisyonlarının hesaplanmasını zorunlu kılar ve şu hususları belirtir:
Gıda ürünlerinde biyojenik karbon yönetimi özel bir dikkat gerektirir. Bitkiler fotosentez yoluyla atmosferden CO₂ alır ve bu karbon gıda ürünlerinde depolanır. ISO 14067, biyojenik karbon akışlarının fosil kaynaklı emisyonlardan ayrı olarak raporlanmasını gerektirir.
Biyojenik karbon döngüsü:
Hayvansal ürünler, genellikle bitkisel ürünlere kıyasla çok daha yüksek karbon ayak izine sahiptir. Temel nedenler şunlardır:
Tipik karbon ayak izi değerleri (kg CO₂e/kg ürün):
| Gıda Ürünü | Karbon Ayak İzi (kg CO₂e/kg) |
|---|---|
| Sığır eti | 20 - 60 |
| Koyun eti | 15 - 25 |
| Peynir | 8 - 15 |
| Tavuk eti | 4 - 8 |
| Yumurta | 3 - 5 |
| Süt (1 litre) | 1 - 3 |
Bitkisel ürünler genellikle daha düşük karbon ayak izine sahiptir, ancak üretim yöntemi, coğrafi konum ve mevsimsellik gibi faktörler önemli farklılıklar yaratabilir:
İşlenmiş gıdaların karbon ayak izi hesaplaması, birden fazla hammadde, çok aşamalı üretim süreçleri ve karmaşık ambalajlama nedeniyle ek zorluklar içerir. Reçete bazlı hesaplama yaklaşımı yaygın olarak kullanılır:
Tahsis yöntemleri hakkında detaylı bilgi için LCA tahsis rehberimize başvurabilirsiniz.
ISO 14067 kapsamında yapılan karbon ayak izi hesaplaması, emisyon kaynaklarını belirleyerek azaltma fırsatlarını ortaya çıkarır. Gıda sektöründe etkili azaltma stratejileri şunlardır:
Türkiye, tarımsal üretim ve gıda ihracatı açısından önemli bir ülkedir. AB pazarına yönelik ihracat yapan Türk gıda firmalarının ISO 14067 uyumlu karbon ayak izi çalışmaları yapması giderek daha önemli hale gelmektedir.
Şu an için CBAM, gıda ürünlerini doğrudan kapsamasa da AB'nin Yeşil Mutabakat stratejisi çerçevesinde gıda sektöründe de karbon ayak izi raporlamasının genişlemesi beklenmektedir. CBAM gömülü emisyon hesaplama rehberimiz, mevcut CBAM kapsamındaki ürünler için yol gösterici olacaktır.
Türkiye'de gıda sektöründe karbon ayak izi hesaplamasının en büyük zorluğu, birincil veri eksikliğidir. Özellikle tarımsal üretim aşamasında aşağıdaki veriler genellikle yetersizdir:
Bu veri boşluklarını doldurmak için Türkiye'ye özgü emisyon faktörleri ve sektörel ortalamalar geliştirilmesi büyük önem taşımaktadır.
Gıda ürünlerinde karbon etiketleme, tüketicileri çevresel etkiler konusunda bilgilendirmenin en doğrudan yollarından biridir. ISO 14067, karbon etiketleme için metodolojik altyapıyı sağlar.
Karbon etiketleme trendleri hakkında detaylı bilgi için ilgili rehberimize göz atabilirsiniz.
Gıda sektöründe yaygın karbon etiketleme yaklaşımları şunlardır:
Gıda sektöründe ürün karbon ayak izi hesaplama, biyolojik süreçlerin karmaşıklığı ve veri zorlukları nedeniyle özellikli bir uzmanlık gerektirmektedir. ISO 14067, bu hesaplamalar için sağlam bir metodolojik çerçeve sunarken, sektöre özgü PCR'lar ve rehber dokümanlar, uygulamanın detaylarını tanımlar.
Gıda sektöründe ürün karbon ayak izi hesaplama, karbon etiketleme veya ISO 14067 uyumlu raporlama konularında profesyonel destek almak için CarbonEmit ekibimizle iletişime geçebilirsiniz. Gıda ve tarım sektöründe deneyimli uzmanlarımız, hesaplama sürecinin her aşamasında size rehberlik edecektir.

ISO 14067 kapsamında CFP çalışmasının doğrulanması ve raporlanması nasıl yapılır? Kritik inceleme, üçüncü taraf doğrulama, CFP çalışma raporu gereksinimleri ve sık yapılan hatalar: eksiksiz rehber.
Devamını oku
İnşaat malzemelerinde karbon ayak izi nasıl hesaplanır? ISO 14067, EN 15804 ve EPD ilişkisi ile çimento, çelik ve beton örnekleri.
Devamını oku
Tekstil ve hazır giyim sektöründe ISO 14067 uyumlu karbon ayak izi hesaplama rehberi. Lif üretiminden nihai ürüne tüm yaşam döngüsü analizi.
Devamını okuCBAM raporlama, emisyon hesaplama ve sürdürülebilirlik yönetimi için CarbonEmit platformunu keşfedin.
CarbonEmit'i Keşfedin