
Döngüsel ekonomi, kaynakların mümkün olduğunca uzun süre kullanımda tutulmasını, maksimum değerin çıkarılmasını ve ürünlerin ömrü sonunda malzeme ve enerji olarak geri kazanılmasını hedefleyen bir ekonomik modeldir. Geleneksel "al-üret-at" (doğrusal ekonomi) modelinin yerine, kapalı döngü sistemlerini ön plana çıkarır.
Yaşam Döngüsü Değerlendirmesi (LCA), döngüsel ekonomi stratejilerinin çevresel performansını ölçmek ve karşılaştırmak için en güçlü araçtır. Ancak geleneksel LCA çerçevesi doğrusal sistemler için tasarlandığından, döngüsel ekonomi senaryolarının modellenmesi özel metodolojik yaklaşımlar gerektirir.
Ellen MacArthur Vakfı'nın çerçevesine göre döngüsel ekonomi stratejileri, R-stratejileri olarak sınıflandırılabilir:
| Strateji | Açıklama | LCA'daki Yansıması |
|---|---|---|
| Refuse (Reddet) | Gereksiz ürün/malzeme kullanımından kaçınma | Fonksiyonel birim tanımı değişir |
| Rethink (Yeniden düşün) | Ürünün kullanım şeklini değiştirme (paylaşım ekonomisi) | Kullanım senaryosu değişir |
| Reduce (Azalt) | Daha az malzeme ve enerji kullanımı | Envanter azalır |
| Reuse (Yeniden kullan) | Ürünü tekrar kullanma | Ek yaşam döngüleri modellenir |
| Repair (Onar) | Bozulan ürünü onarmak | Bakım ve onarım modülleri eklenir |
| Refurbish (Yenile) | Ürünü güncellemek | Yenileme süreçleri modellenir |
| Remanufacture (Yeniden üret) | Parçaları yeni ürüne dönüştürme | Bileşen düzeyinde modelleme gerekir |
| Recycle (Geri dönüştür) | Malzemeyi geri kazanma | Geri dönüşüm modelleme yaklaşımları |
| Recover (Geri kazan) | Enerji geri kazanımı | Enerji ikamesi hesabı |
Geleneksel LCA, tek bir yaşam döngüsü üzerinden değerlendirme yapar. Döngüsel ekonomide ise bir malzeme veya ürün birden fazla yaşam döngüsünden geçebilir. Bu durum temel soruları gündeme getirir:
Döngüsel ekonomi ürünlerinde fonksiyonel birim tanımı daha karmaşıktır:
Döngüsel sistemlerde sistem sınırı belirleme, geleneksel yaklaşımlardan daha karmaşıktır:
Döngüsel sistemlerdeki tahsis (allocation) zorlukları çevresel LCA'nın en tartışmalı alanlarından biridir:
Her ürün sistemi yalnızca kendi sınırları içindeki yükleri taşır. Geri dönüştürülmüş malzeme "yüksüz" olarak girdi alır; yaşam sonu geri dönüşüm yükü bir sonraki sisteme aktarılır.
Döngüsel ekonomi perspektifi: Geri dönüştürülmüş içerik kullanımını teşvik eder, ancak geri dönüştürülebilir tasarım için doğrudan bir teşvik sağlamaz.
Yaşam sonu geri dönüşümden kaynaklanan birincil malzeme ikamesi, mevcut ürüne kredi olarak atanır.
Döngüsel ekonomi perspektifi: Geri dönüştürülebilir tasarımı teşvik eder, ancak geri dönüştürülmüş içerik kullanımı için doğrudan teşvik sağlamaz.
AB PEF yönteminde kullanılan CFF, her iki yaklaşımın dengelenmiş bir versiyonudur. A faktörü (0-1 arası) ile yük ve fayda dağılımı ayarlanır. Varsayılan A=0.5 değeri, yükü ve faydayı eşit olarak paylaştırır.
LCA'nın yanı sıra, döngüsel ekonomi performansını ölçmek için çeşitli döngüsellik metrikleri geliştirilmiştir:
Ellen MacArthur Vakfı tarafından geliştirilen MCI, bir ürünün ne kadar doğrusal veya döngüsel olduğunu ölçer (0=tamamen doğrusal, 1=tamamen döngüsel).
MCI bileşenleri:
Yüksek döngüsellik her zaman düşük çevresel etki anlamına gelmez. LCA, bu ilişkiyi doğrulamak için kritik bir araçtır:
Plastiklerin döngüsel ekonomisi, LCA açısından özellikle zorlayıcıdır:
| Senaryo | LCA Zorlukları |
|---|---|
| Mekanik geri dönüşüm | Kalite kaybı, kontaminasyon, ikame oranı |
| Kimyasal geri dönüşüm | Yüksek enerji tüketimi, verim |
| Biyoplastikler | Arazi kullanımı, biyojenik karbon, kompostlanabilirlik |
| Azaltma/yeniden kullanım | Fonksiyonel birim eşdeğerliği |
Döngüsel Ekonomi Eylem Planı kapsamında LCA'nın rolü:
AB Ürün Çevresel Ayak İzi (PEF) yöntemi, CFF formülü aracılığıyla döngüsel ekonomi senaryolarını modellemeye olanak tanır. PEF Kategori Kuralları (PEFCR), spesifik ürün grupları için geri dönüşüm ve yaşam sonu modelleme parametrelerini tanımlar.
CBAM (Sınırda Karbon Düzenleme Mekanizması) kapsamında gömülü emisyon hesaplamaları, ikincil hammadde kullanımının emisyon avantajını yansıtabilir. Özellikle çelik ve alüminyum sektörlerinde, geri dönüştürülmüş hammadde kullanımı önemli emisyon tasarrufu sağlar.
Döngüsel ekonomi, sürdürülebilir kalkınmanın kritik bir bileşenidir. Ancak döngüsel stratejilerin gerçek çevresel faydası, sistematik bir LCA değerlendirmesi olmadan doğrulanamaz. Döngüsel ekonomi senaryolarının modellenmesi, özel metodolojik yaklaşımlar, dikkatli varsayım yönetimi ve kapsamlı hassasiyet analizleri gerektirir.
Döngüsel ekonomi stratejilerinizin çevresel performansını LCA ile değerlendirmek için CarbonEmit ile iletişime geçebilirsiniz.

LCA çalışmalarında veri kalitesi nasıl değerlendirilir? Belirsizlik analizi yöntemleri, pedigree matrisi, Monte Carlo simülasyonu ve ISO 14044 gereksinimleri.
Devamını oku
Yaşam döngüsü değerlendirmesinde tahsis nedir? Kütle, enerji, ekonomik tahsis yöntemleri, sistem genişletme ve CBAM ile ilişkisi.
Devamını oku
ISO 14040 ve ISO 14044 standartları arasındaki farklar nelerdir? LCA çerçeve standardı ile teknik gereksinimler arasındaki ilişki ve uygulama rehberi.
Devamını okuCBAM raporlama, emisyon hesaplama ve sürdürülebilirlik yönetimi için CarbonEmit platformunu keşfedin.
CarbonEmit'i Keşfedin